Hierboven vier foto’s. Een eerste foto van dreigende wolken die zich samenpakken aan de horizon. Zo’n wolken zijn er genoeg.

Een tweede mozaïek van Narcissus die de wolken niet ziet, maar zich zelfgenoegzaam spiegelt in het water. Selfies hebben we teveel.

Een derde foto van een heel oude wijze boom. Die zijn er vandaag misschien te weinig.

Een vierde beeld van een moeder die haar kinderen beschermend koestert. Die zijn er godzijdank nog altijd voldoende.

Belgische, Brusselse, Vlaamse, Waalse en EU-regeringen discussiëren over hun begroting. De één zijn heilige koe is de ander zijn duivels taboe. Het lijkt eenvoudig aan de buitenkant, uit ervaring besef ik hoe moeilijk het is aan de binnenkant. Zwijgen kan niet verbeterd worden, beweerde mijn grootvader. Zodoende.

Internationaal zit de situatie nog vaster. De UNO-Veiligheidsraad heeft geen gezag meer en de ‘leiders’ van twee van de drie grootmachten lijken het spoor zodanig bijster dat ze twee regio’s gegijzeld houden in twee uitzichtloze oorlogen met wereldwijde uitstraling.

Boosheid helpt niet, en kalmte is een burgerplicht, antwoordde een goede vriend van mij als ik het toch eens werd.

Maar we moeten altijd voort ploegen, hoopvol, een enkele keer zelfs met de moed van de wanhoop. Niet te veel omkijken, maar ‘doen’ zegt onze Belgische Nobelprijswinnaar Natuurkunde Francis Halzen (82). Hij werd geboren in Tienen, heeft gestudeerd in Leuven, maar leeft al lang in Wisconsin (US). Hij maakte de spookdeeltjes zichtbaar die neutrino’s worden genoemd. Met die neutrino’s kan hij bijvoorbeeld het heelal, de sterren en de zwarte gaten veel nauwkeuriger observeren. Wie het heelal bestudeert moet zich soms afvragen waarover we ons druk maken hier op aarde, denk ik.

De Leuvense ere-doctor en Zuid-Afrikaanse rechter Nava Pillay (85) kreeg zopas de Nobelprijs voor de Vrede. Bekend van het Rwanda tribunaal en als VN Mensenrechtencommissaris was zij erg streng voor het geweld van de Israëli in haar meer recente hoedanigheid van leider van een VN-onderzoekscommissie over Gaza in 2024. Misdaden tegen de menselijkheid, ‘extermination’ en schendingen van het internationaal humanitair recht waren daar volgens haar commissie aan de orde. Soms mogen we ons dus toch boos of druk maken. Gelukkig maar.