#DeWeekvanGeens: Herfstperikelen

op 21 november 2026 09:00 • Nieuwsbrieven

Er verandert niet zoveel op veertien dagen. Wat ik in De Afspraak op Vrijdag zei op 6 november 2026, is nog altijd pertinent. Annelies Verlinden is nog even onschuldig, en de regering is nog altijd aan de begroting-steen aan het duwen als een echte Sisyphus. De leuze is altijd dezelfde, of ze nu van Willem van Oranje of van Karel de Stoute is: het is niet nodig te hopen om te ondernemen, en niet nodig te slagen om te volharden.

Wat ik in de Afspraak in wezen uitsprak, is mijn vertrouwen in de kiezers. Als ze al eens de radicale kant, is dat meestal omdat zij – vaak terecht – ontgoocheld zijn in hun leiders.

Mensen overal in de wereld, van Servië tot Hongarije, van Brazilië tot Amerika, hebben recent hun trouw aan de democratie uitgesproken. Wie weet is ook in Israël verandering op til. Het is van het grootste belang dat wie van het vernieuwd vertrouwen van de burgers geniet, daar op de best mogelijke manier mee omgaat, en bewijst dat zij of hij dat vertrouwen waard is. Besturen is geen kattenpis. En vraagt een volledige inzet.

In Europa wordt in veel steden betoogd door de bevolking, vaak door jongeren. de onrust komt dagelijks op het scherm, en maakt velen angstig.

In eigen land zweeft de regering tussen hangen en wurgen. Aan de buitenkant lijkt het eenvoudig. Maar aan de onderhandelingstafel is het aartsmoeilijk. Omdat de taart die kan verdeeld worden vandaag niet vanzelf groeit. En uiteraard geeft niemand heel graag een stukje af van een al afnemende taart.

Het is niet de eerste keer dat ons land, of dat Europa en zelfs de wereld met ernstige problemen kampt. Economische veranderingen komen vaak vanzelf, en lopen niet gepland. Gisteren was het kolen en staal, vandaag is het o.a. kwestie om artificiële intelligentie te verzoenen met jobverlies en onze toenemende klimaatproblemen. Dat geeft veel angst en onzekerheid. De omschakeling vraagt evenwicht, en dat rekening wordt gehouden met alle belangen.

Wie oud genoeg is, weet zeker. Ook dit komt goed. Maar de ouderen en de machthebbers hebben een taak. Niet doemdenken. Geen donkere voorspellingen maken. Maar hoop geven en rond de tafel creatieve oplossingen vinden. En iedereen enthousiast meenemen. Arm en rijk, jong en oud, werkgevers en werknemers, werkenden en gepensioneerden. Ook dat zei ik in de Afspraak.

Lees #DeWeekvanGeens »