Koen Geens Federaal volksvertegenwoordiger

Graag sluit ik me aan bij de mooie wijze waarop premier Michel namens de regering de heldenmoed onderstreepte van de agentes dit weekend in Charleroi. Ook langs deze publieke weg wens ik hen een voorspoedig herstel. Lees hier mijn blogbericht »

Het is ongebruikelijk dat een Minister van Justitie midden in de zomer in zijn pen kruipt om zijn antiterreurbeleid toe te lichten. De gebeurtenissen van de laatste maanden en de generieke verwijzing naar 'een' Patriot Act de voorbije dagen laten mij geen andere keuze. Ik zou pleidooien voor een verdere verstrenging van de bestaande en de nog op stapel staande wetgeving, kunnen beantwoorden zoals de Franse Minister van Justitie vorige week in Le Monde deed, onder een al even generieke verwijzing naar het risico op 'een' Guantanamoïsation. Lees hier mijn blogbericht »

​Zaterdag legde de Regering haar tussentijds rapport voor aan de bevolking. Het mocht er zijn. Zelf was ik blij dat mijn vijf Potpourri's zo ver gevorderd zijn (drie in werking, één in het Parlement, één bij de Raad van State), en dat ik ook veel ander werk uit de voeten kreeg. Sedert de laatste nieuwsbrief ziet de wereld er heel anders uit. Nadat vorig weekend een man in Nice met een vrachtwagen meer dan 80 doden had gemaakt, vielen in Duitsland en in Kaboel verschillende zware incidenten en aanslagen te betreuren. Sommige van die aanslagen zijn rechtstreeks het werk van Daesh, andere zijn minstens geïnspireerd door hetzelfde gedachtengoed, nog andere zijn wellicht incidenten uitgelokt door gefrustreerden. Van aanslagen op Joodse doelwitten (Joods museum en Charlie Hebdo) ging het naar zelfmoordaanslagen op massadoelwitten (Parijs en Brussel). Uiteindelijk komen we tot individuele gewelddaden met helemaal niet-conventionele wapens. Lees hier De week van Geens »

In De Afspraak op Vrijdag ging ik in debat over de Brexit en de toekomst van Europa/Groot-Brittannië. Of ik bang ben voor een opstoot van nationalisme, vraagt men me soms: toen Wales uit de bol ging na de overwinning van IJsland tegen Engeland, bekroop me toch een vreemd gevoel. Evenzeer toen ik bepaalde Oost-Europeanen zag reageren op de Brexit. Voor mij doet het er weinig toe of Schotland dan wel het Verenigd Koninkrijk deel uitmaakt van de Europese Unie. Ik heb begrip voor de soevereiniteitswil van volkeren die in de geschiedenis nu eens verenigd dan weer gescheiden zijn. Noord-Ierland is een delicatere kwestie. De Goede Vrijdag-akkoorden van 1998 worden gewaarborgd door de Europese Unie, en een 'harde' grens tussen Ierland (Dublin) en Noord-Ierland (Belfast) is dus ondenkbaar. Qui vivra, verra. In elk geval heeft België van het Verenigd Koninkrijk geen lessen in efficiënt staatsbestuur te krijgen: zij hebben net als wij veel parlementen en bevoegdheidsverdelingen waar niemand wat begrijpt. Ze hebben zelfs vier 'nationale' voetbalteams. Maar waar ik wel duidelijk over wil zijn, is dat nationalisme niets oplost, en ik er geen enkel heil van verwacht. Moesten we van 28 naar 40 lidstaten gaan, zonder gebiedsuitbreiding, de wereld zou er alvast niet makkelijker op worden. Lees hier de week van Geens »

De Brexit was onverwacht en toch weer niet. Ook andere landen namen in het verleden al grote risico's met referenda over Europa, om het UK zelf, maar ook Frankrijk en Nederland niet te noemen. Waar kiest men voor, waar kiest men tegen? En wie gaat kiezen? Ik houd niet van referenda. De politici worden gekozen en nemen hun verantwoordelijkheid, en worden daarop afgerekend. Directe democratie werkt zelden. Kloof met de burger? Zonder twijfel, maar een goed politicus gaat elke week meerdere keren op het verhoog overal in zijn land om uit te leggen en te verklaren, en te luisteren. En hij luistert naar de angst van de bevolking voor de toekomst: dat het morgen slechter zal zijn dan vandaag. En hij zet zich maximaal in voor die toekomst, door te hervormen waar nodig, in overleg, deskundig en geduldig, zodat morgen opnieuw beter wordt, zoals het altijd is geweest. Vooruitgang hou je niet tegen, maar leid je in banen. Lees hier de week van Geens »

​Een regenachtige koude week was het. Ze begon niet zo goed, met een nederlaag in het voetbal. En ze eindigde dubbel, eerst opnieuw met verhoogde terreurdreiging, en dan met een 3-0 overwinning tegen de Ieren. Tussenin was er -in mijn domein- de goedkeuring van het Pro Deo-ontwerp in de Kamercommissie Justitie.​ Ondertussen is goed weer beloofd voor het weekend, en zeker voor zondag. Tijd om ook in moeilijke tijden samen het glas te heffen, en samen feest te vieren in Grimbergen. Lees hier de week van Geens »

Het veiligheidsbeleid voor de komende 4 jaar werd voor het eerst opnieuw vastgelegd in de Kadernota Integrale Veiligheid. Een sterk staaltje overleg met duidelijke visie. Ik herhaalde ook mijn visie om de vlucht vooruit te nemen met justitie omdat magistraten actie voerden uit onvrede met de hervormingen en het beleid binnen justitie. Het moderniseren van justitie is geen eenvoudige opdracht , maar toch blijf ik me inzetten met een duidelijk doel voor ogen. Lees hier de week van Geens »

De afgelopen week was er eentje rond voetbal: in debat gaan met Jan Mulder in Van Gils & Gasten en gisterenavond nog met het zien van de (nipte) Belgische overwinning op Noorwegen. Ook andere van mijn bezigheden waren “zoals voetbal”, namelijk met regels van sportiviteit, handigheid en geduld te werk gaan. Maar ook de ontmoeting van verschillende mensen kleurde mijn week: met de Marokkaanse oud-verbindingsmagistratie op FOD Justitie, mevrouw Seqqi, met de CD&V-senioren uit het Genkse, met notarissen en kandidaat- en stagiairs gerechtsdeurwaarders. Lees hier de week van Geens »

De marathononderhandelingen met de vakbonden vorige week woensdag zijn vandaag uitgemond in de ondertekening van een akkoord met vier van de zes vakbonden. Ik hoop dan ook dat de overige Franstalige socialistische en christelijke bonden later nog zullen toetreden. Lees hier de week van Geens »

De hoop en het vertrouwen die de herdenkingsplechtigheid op het Koninklijk Paleis gisteren uitstraalde, toonde niettemin een levenskracht die je zeldzaam ondervindt, en die mezelf in een moeilijke periode voor Justitie een hart onder de riem stak. De getuigenissen van een weduwe en een weduwnaar van overleden slachtoffers waren bijzonder vertrouwend, waardig en hoopvol. Lees hier de week van Geens »

Door de feestdagen en de drukte kon ik op Pinksteren geen ei leggen. Hieronder leest u mijn extra lange nieuwsbrief van 2 tot 16 mei. Lees hier de week van Geens »

Het is bij mijn weten nog nooit eerder gebeurd: twee Belgische ministers die in het Europees Parlement samen het woord nemen, in dit geval om te reageren op de redelijk forse internationale kritiek na de aanslagen in Zaventem en Maalbeek. Ik heb voor de zoveelste keer herhaald dat we het terrorisme alleen maar succesvol kunnen bestrijden als we dat met gesloten rangen op Europees niveau doen. In plaats van verwijten te maken, moeten we beter samenwerken om bijvoorbeeld de nieuwste communicatiemedia waarover deze groeperingen beschikken beter te controleren en te onderzoeken. Verder deze week opende in Bierbeek een long stay voor geïnterneerden waar aangepaste zorg en opvang centraal staat. En soms passen de dingen mooi in elkaar: op dezelfde dag werd in de Kamer de nieuwe interneringswet gestemd. Lees De week van Geens »